طراح بازی یا توسعه دهنده؟ تفاوت های کلیدی را بدانید

طراح بازی یا توسعه دهنده؟ تفاوت های کلیدی را بدانید

بازی های ویدیویی توی سراسر دنیا محبوب هستن، پس تبدیل کردن این سرگرمی به یه شغل، به نظر یه فرصت فوق العاده میاد.

بازی کردن ویدیویی برای خیلی ها یه مسیر شغلی هیجان انگیز محسوب میشه اما خیلی ها فرق بین طراحی بازی و توسعه بازی رو نمیدونن.

اگه علاقه دارید که بازی های ویدیویی بسازید، دونستن تفاوت بین طراح بازی و توسعه دهنده بازی میتونه بهتون کمک کنه که مسیر شغلی مناسب خودتون رو پیدا کنید.

توی این مطلب قراره با هم طراح بازی رو با توسعه دهنده بازی مقایسه کنیم، تفاوت های اصلی بینشون رو بررسی کنیم و مسیرهای شغلی هر کدوم رو با هم ببینیم.

طراح بازی در مقابل توسعه دهنده بازی

مسئولیت های زیادی وجود داره که باید هنگام بررسی تفاوت های بین طراح بازی و توسعه دهنده بازی بهشون توجه کرد. وقتی دارید درباره صنعت بازی های ویدیویی تحقیق میکنید، ممکنه زیاد با این عنوان های شغلی روبرو بشید.

این دو شغل ممکنه شبیه به هم به نظر برسن اما در واقع نقش هایی کاملا متفاوت برای آدم هایی با مهارت ها و علایق متفاوته. این یعنی ممکنه یکی از این دو موقعیت شغلی بیشتر از اون یکی به شما بیاد.

در ادامه، تعریف کلی هرکدوم از این نقش ها رو بررسی میکنیم:

طراح بازی کیست؟

وقتی یه طراح بازی یه پروژه جدید رو شروع میکنه، یه طرح کلی تهیه میکنه که جزئیات بازی جدید رو توضیح میده. در مراحل اولیه، طراح بازی درباره موضوعات مختلفی صحبت میکنه مثل مخاطب هدف، داستان، ژانر، مراحل، نقشه ها، شخصیت ها و رابط کاربری (User Interface). این اطلاعات کمک میکنه تا کار روی بازی وارد مراحل بعدی بشه.

بعد از انتخاب ایده، طراح بازی با گرافیست ها و توسعه دهنده ها همکاری میکنه تا مطمئن بشه دید کلی بازی به درستی منتقل میشه و اجرای اون با ایده اولیه هماهنگه.

طراح های بازی ممکنه توی تیم های مختلفی کار کنن که هر تیم مسئول یه بخش از بازیه. مثلا یه گروه میتونه روی ظاهر مرحله های بازی و جایگذاری آیتم هایی که بازیکن میتونه استفاده کنه تمرکز داشته باشه.

یه تیم دیگه ممکنه توسعه شخصیت ها و پیشرفت مهارت هاشون در طول بازی رو طراحی کنه. کار طراح ها پایه و اساس باقی کارهای پروژه هست چون بقیه اعضای تیم بر اساس همین ایده ها و مفاهیم، وظایف خودشون رو انجام میدن.

توسعه دهنده بازی کیست؟

توسعه دهنده های بازی روی بخش های فنی بازی کار میکنن. اون ها از ایده ها و مفاهیم طراح استفاده میکنن تا کد بنویسن، برنامه ها رو بسازن و افکت های صوتی و عناصر هنری رو پیاده سازی کنن. اون ها از اطلاعاتی که طراح داده استفاده میکنن تا راه حل هایی برای محدودیت های فنی احتمالی پیدا کنن.

اگه یه شرکت تیم تضمین کیفیت (Quality Assurance) نداشته باشه، توسعه دهنده ها خودشون تست های مختلف رو انجام میدن. توسعه دهنده بازی باید ایده ها و طرح های طراح رو به کد تبدیل کنه. موقع کدنویسی، توسعه دهنده همه چیزهایی که باعث میشه بازی قابل اجرا باشه رو در نظر میگیره، مثل جزئیات حرکات، نتیجه برخورد اشیاء با هم و مکانیک های بازی (Game Mechanics).

از اونجایی که توسعه بازی میتونه پیچیده باشه، توسعه دهنده ها بعضی وقت ها از موتور بازی (Game Engine) استفاده میکنن. موتور بازی یه نرم افزار پایه برای ساخت بازیه که توسعه دهنده میتونه ازش توی پروژه های جدید هم استفاده کنه.

این نرم افزار کمک میکنه تا بدون نیاز به نوشتن کد جدید، بازی ساخته بشه. استودیوهای بزرگ معمولا موتور بازی اختصاصی خودشون رو دارن، در حالی که تیم های کوچیک از گزینه های متن باز (Open Source) استفاده میکنن.

تفاوت های کلیدی بین طراح بازی و توسعه دهنده بازی

در ادامه به چند تا از تفاوت های اصلی بین طراح بازی و توسعه دهنده بازی اشاره میکنیم:

دامنه کاری

طراح های بازی روی گیم پلی تمرکز دارن و قوانین بازی رو طراحی میکنن که بازیکن باید ازشون پیروی کنه. اون ها عناصر مختلف بازی رو طراحی میکنن و استراتژی هایی میسازن که بازیکن ها بتونن باهاشون چالش ها رو پشت سر بذارن.

طراح ها، داستان پس زمینه بازی رو خلق میکنن و مشخص میکنن که بازیکن چطور پیشرفت میکنه، مهارت به دست میاره یا مراحل جدید رو باز میکنه.

توسعه دهنده های بازی مسئول کدنویسی و رفع باگ (Debugging) هستن. دیباگ کردن یعنی پیدا کردن و درست کردن خطاهای کد تا بازی درست اجرا بشه.

توسعه دهنده ها همچنین مشکلات سخت افزاری روی کنسول ها یا دستگاه هایی که از بازی پشتیبانی میکنن رو بررسی و رفع میکنن. اون ها فرآیند طراحی و توسعه رو مدیریت میکنن تا مطمئن بشن تیم ها کارشون رو کامل انجام میدن.

الزامات شغلی

خیلی از طراح ها و توسعه دهنده های بازی مدرک کارشناسی در رشته هایی مثل علوم کامپیوتر یا مهندسی نرم افزار دارن. بعضی کارفرماها افرادی رو با دیپلم هم استخدام میکنن البته اگه تجربه کاری مرتبط داشته باشن.

هر دو گروه ممکنه توی دوره های آموزشی یا برنامه های دریافت گواهینامه شرکت کنن تا مهارت هاشون رو افزایش بدن و به مدیر استخدام نشون بدن که با آخرین تکنولوژی ها و ترندهای صنعت بازی سازی آشنایی دارن.

محیط کاری

طراح ها و توسعه دهنده های بازی معمولا توی محیط های اداری کار میکنن. یه طراح بازی اغلب با اعضای تیم همکاری میکنه تا بازی ای بسازه که مورد علاقه مخاطب باشه. ممکنه برای معرفی پروژه جدید و دیدار با طرفدارها به رویدادها یا نمایشگاه های بازی سفر کنن.

توسعه دهنده ها معمولا بخش زیادی از وقتشون رو پشت کامپیوتر میگذرونن. اون ها هم گاهی به کنفرانس ها و نمایشگاه های تخصصی صنعت بازی میرن تا محصولاتشون رو معرفی کنن.

مهارت های شغلی

در ادامه مهارت های مورد نیاز برای طراح ها و توسعه دهنده های بازی رو بررسی میکنیم:

خلاقیت:

طراح های بازی معمولا تخیل قوی دارن که بهشون کمک میکنه شخصیت ها، ایده ها و داستان های بازی رو خلق کنن، نحوه تعامل بازیکن با این عناصر رو مشخص کنن و چالش های خاصی طراحی کنن.

توسعه دهنده ها از دانششون درباره رابط کاربری (User Interface) و تجربه کاربری (User Experience) استفاده میکنن تا یه بازی از نظر فنی درست و اصولی بسازن.

مدیریت زمان:

طراحی بازی میتونه پیچیده باشه و حرفه ای ها باید توی برنامه ریزی جلسات و همکاری با بقیه تیم ها منعطف باشن، در حالی که زمان خودشون رو هم به خوبی مدیریت میکنن.

توسعه دهنده ها هم باید مدیریت زمان عالی داشته باشن تا پروژه سر موقع آماده و قابل اجرا باشه.

ارتباط موثر:

طراح ها باید بتونن ایده ها و دیدگاه هاشون رو واضح و درست با بقیه اعضای تیم به اشتراک بذارن تا همه متوجه بشن هدف چیه.

موفقیت یه بازی میتونه به مهارت ارتباطی توسعه دهنده توی مراحل مختلف چرخه توسعه بستگی داشته باشه، مخصوصا زمانی که لازمه نیازهای پروژه رو با تیم های مختلف در میون بذارن.

حل مسئله:

این مهارت به طراح ها و توسعه دهنده ها کمک میکنه مشکلات فنی موقع ساخت بازی رو حل کنن تا محصول نهایی درست کار کنه.

بعد از انتشار بازی هم، وقتی بازیکن ها باگ ها یا اشکالات جدی رو گزارش میکنن، توسعه دهنده ها باید بتونن با آپدیت ها و پچ ها اون ها رو برطرف کنن.

برنامه نویسی:

یه طراح بازی میتونه از مهارت های برنامه نویسی برای ساخت انیمیشن های دقیق و گرافیک استفاده کنه، در حالی که توسعه دهنده از این مهارت ها برای ساخت بخش های پیچیده بازی استفاده میکنه. یاد گرفتن زبان های برنامه نویسی مثل #Java ،JavaScript ،++C ،C و Perl برای هر دو نقش مفیده.

همکاری:

ساختن یه بازی نیاز به همکاری بین تیم ها و بخش های مختلف داره تا پروژه به موقع تموم بشه. اینکه بدونید کار شما چه تاثیری روی بقیه بخش ها داره، خیلی مهمه تا همه چیز برای انتشار آماده باشه.

علاقه به بازی:

طراحی و توسعه بازی یه صنعت رقابتیه و حرفه ای ها میتونن با نشون دادن علاقه واقعی و دانششون درباره بازی های ویدیویی، کارفرماها رو تحت تاثیر قرار بدن. طراح ها و توسعه دهنده های موفق میدونن بازی ها چطور کار میکنن، چه چیزهایی باید بهبود پیدا کنه و بازیکن ها دنبال چی هستن.

مسیرهای شغلی طراح و توسعه دهنده بازی

اگه در حال بررسی یه شغل توی حوزه طراحی یا توسعه بازی هستید، باید بدونید که هر کدوم از این مسیرهای شغلی، راه متفاوتی داره و روی جنبه های مختلفی از طراحی و ساخت بازی تمرکز میکنه.

در ادامه به چند نکته اشاره میکنیم که میتونه هنگام انتخاب بین این دو مسیر بهتون کمک کنه:

مسیر شغلی طراحی بازی

در ادامه بعضی از نقش هایی که میتونید توی مسیر طراحی بازی داشته باشید رو میبینید:

طراح سیستم (System Designer): یه طراح سیستم روی طراحی مکانیک ها، سیستم ها و محتوای جذاب بازی تمرکز میکنه. اون ها با مهندس ها، گرافیست ها، متخصص های تجربه کاربری (User Experience)، مدیرهای محصول و تیم های تولید همکاری میکنن تا اجرای سیستم ها به درستی انجام بشه.

انیماتور بازی (Game Animator): انیماتورهای بازی، تصاویر یا فریم های تکراری تولید میکنن تا با کنار هم قرار گرفتن، حس حرکت رو منتقل کنن. اون ها معمولا توی زمینه هایی مثل انیمیشن دو بعدی، سه بعدی، استاپ فریم، ساخت ماکت یا انیمیشن کامپیوتری فعالیت میکنن و ممکنه از مدل های دستی، طراحی ها یا عروسک ها استفاده کنن.

هنرمند مفهومی (Concept Artist): این هنرمندها تصویر موجودات، آیتم ها، مکان ها و شخصیت ها رو خلق میکنن. اون ها طراحی اولیه ظاهر کاراکترها و جزئیات محیط رو توی بازه زمانی مشخص تحویل میدن.

مسیر شغلی توسعه بازی

در ادامه هم نقش هایی که توی مسیر توسعه بازی میتونید داشته باشید رو ببینید:

برنامه نویس هوش مصنوعی (Artificial Intelligence Programmer): این برنامه نویس ها از هوش مصنوعی (AI) استفاده میکنن تا واکنش دشمن ها یا هم تیمی های کامپیوتری نسبت به رفتار بازیکن واقعی تر و استراتژیک تر بشه. هوش مصنوعی باعث میشه کاراکترهای بازی به شکل واقع گرایانه و متناسب با سطح سختی بازی واکنش نشون بدن.

برنامه نویس گرافیک (Graphics Programmer): این افراد با هنرمندها کار میکنن تا مشخص کنن چطور میشه هنر رو وارد بازی کرد. اون ها با استفاده از ریاضی الگوریتم هایی طراحی میکنن که گرافیک های دو بعدی و سه بعدی رو تولید کنه.

برنامه نویس شبکه (Network Programmer): برنامه نویس های شبکه، کدی مینویسن که باعث میشه بازیکن ها بتونن به صورت آنلاین با همدیگه از هر جای دنیا بازی کنن. اون ها همچنین سیستم های امنیتی طراحی میکنن تا جلوی تقلب گرفته بشه و بازیکن ها بتونن بدون مشکل با هم رقابت کنن.

ممنونیم که تا انتها همراه ما بودین، امیدواریم که این آموزش براتون کاربردی و سودمند بوده باشه، همچنین اگر سوال یا ابهامی براتون وجود داشت خوشحال میشیم که با ما به اشتراک بگذارین تا پاسخگوی شما باشیم.