بخش مقالات آکادمی | Articles
آخرین آموزش ها

دانشگاه منو برنامه نویس کرد ؟؟؟؟؟؟
کسایی که علاقه مند به برنامه نویسی هستند شاید تو دوران قبل از دانشگاه یا بهتره بگم از سن 14 یا 15 سالگی این علاقه رو تو ذهن خودشون دارن و نمیدونن که باید چیکار کنن و از کجا شروع کنن ؟؟؟

بیاین ببرمتون یه خورده عقب تر ، تقریبا به دوران دبیرستان .اگه رشته ی دبیرستانتون ریاضی بوده باشه که تو سال سوم با ویژوال بیسیک برنامه نوشتین و باید بگم این اولین تجربه ی نسل ما از برنامه نویسی ، همون ویژوال بیسیک خیلی قدیمیه و همین زبان باعث علاقه ی ما به برنامه نویسی شد. بعد از اینکه دوران دبیرستان من تموم شد با علاقه ای که به برنامه نویسی داشتم یه سوال همیشه ذهنمو درگیر کرده بود که برای برنامه نویس شدن شرط لازم و کافی (یاد جبر افتادم ) اینه که برم دانشگاه ؟؟؟؟؟

اون زمان هیچ کس سوال منو جواب نداد به خاطر همین تصمیم گرفتم در مورد این موضوع بنویسم تا حداقل جواب سوال یک نفر رو داده باشم .

من الان فارغ التحصیل رشته ی فناوری اطلاعات هستم و به حساب خودمونی مهندس شدم 4 سال دانشگاه رو با گذروندن 142 واحد پشت سر گذاشتم که از این 142 واحد شاید بگم 20 واحدش مربوط به برنامه نویسی بود اون هم زبان هایی مثل سی پلاس پلاس . که خودتون بهتر میدونین که این زبان یه زبان بسیار قدرتمند و در موارد خاص بسیار کارامد هست ، اما یادگیری اون کمی زمان بر و غیر جذابه و اصولاً دانشجو رو به شیرینی کار علاقه مند نمی کنه و باعث میشه از برنامه نویسی همین زبان خشک رو بشناسه و قید علاقه به برنامه نویسی رو بزنه .

بعد از اینکه یه مدرک دادن دستمو از دانشگاه اومدم بیرون ، تازه رفتم دنبال آینده و پیدا کردن کار ، خیلی زیاد پیگیر بودم ،  چندتا شرکت رفتم برای کار اما همه جا از من پرسیدن چی بلدی ؟؟؟؟ جواب این سوال نه درس مدار منطقی بود نه سیستم عامل نه اسمبلی نه اندیشه نه تاریخ جواب این چی بلدی مهارت بود ، مهارتی که الان بازار کار نیاز داشت .

دانشگاه یه جای بینظیره که بتونی خودت رو پیدا کنی و بفهمی که از جون این دنیا چی می خوای ؟ اما آیندت رو درس ها و واحد های اون نمیسازه شاید خودت بتونی بسازیش . من تو اون 4 سال دانشگاه دوستایی پیدا کردم که نمیتونم اهمیت داشتن این دوستا رو با کلمات بیان کنم. فهمیدم که دانشگاه فقط جای کتاب و امتحان نیست جاییه که در اون برای زندگی واقعی آماده میشین برای خیلی از ما مخصوصا من دانشگاه رفتن اولین تجربه از زندگی مستقل و تصمیم گیری مستقله ، اولین جایی که یاد میگیریم چطور گلیم خودمون رو از آب بکشیم بیرون ، دیگه کسی نیست که صبح ها بیدارمون کنه و صبحانه برامون حاضر کنه و لباس هامون رو بشوره ، گاهی وقتا دانشگاه صدها یا هزاران کیلومتر دوره و مجبوریم فاصله بگیریم از مادر و پدرمون که این بخش هم وحشتناکه .

با اینکه به نظرم چیز هایی که برای موفقیت تو دانشگاه لازمه تو زندگی واقعی چندان هم به کار نمیاد ولی فکر میکنم چیز های ناملموس زیادی هست که در زندگی دانشجویی با اون مواجه میشیم و این تجربه ایه که فارغ از رشته ی تحصیلی برای هرکسی میتونه مفید باشه .

با اینکه دانشجوی خوبی بودم و دروس برنامه نویسی رو که به اونها علاقه ی زیادی داشتم با نمره های خوب گذروندم ولی وقتی وارد دنیای کار شدم فهمیدم هنوز همون دانش اموز صفرم با هزاران هزار سوال ؟؟؟

اولین کاری که کردم این بود که رفتم سراغ استادم و از اون خواستم که در مورد محیط کار و تکنولوژی ها و زبان های برنامه نویسی جدید برام صحبت کنه گفت و گفت و گفت چند ساعت گذشت و بعد از چند ساعت تصمیم گرفتم برم سراغ زبان های برنامه نویسی تحت وب .

اچ تی ام ال  و سی اس اس ، جاوا اسکریپت ، پی اچ پی .

اما منبع یاد گیری اینا اطرافم نبود .تو راه بازگشت به خونه رفتم کتاب فروشی و یک کتاب آموزش طراحی وب خریدم و همینطور که هندزفری توی گوشم بود و داشتم کتابو ورق میزدم متوجه شدم به خونه رسیدم . اون شب تا صبح برای من با ابهام گذشت چون از اون کتاب هیچ چیز نمی فهمیدم . احساس پوچی میکردم . صبح خیلی زود از خونه زدم بیرون و تصمیم داشتم برم و کلاس حضوری ثبت نام کنم اما هزینه های این کلاسها خیلی زیاد بود و زمان زیادی طول میکشید شاید تقریبا دوسال .

هیچ کس رو نداشتم که بهم کمک کنه و تصمیم گرفتم برم سراغ همین شرکت های برنامه نویسی و مجانی کار کنم و طبق تعریفی که از شرکت های برنامه نویسی اطرافم که تعدادشون اندازه انگشت های دستم هم نبود شنیده بودم ، سراغ یکی از همون شرکت ها رفتم و در خواست کردم که به صورت کار آموز اونجا مشغول بشم و برنامه نویسی یاد بگیرم .

3 روز بعد با من تماس گرفتند و گفتند که میتونی بیای و کار آموز بشی ، اون زمان این فیلم های آموزشی آنلاین نبود یا هم خیلی کم بود و طبق ترسی که از این فروشگاه های اینترنتی داشتم و اون ذهنیت داغونم ، حاضر به خرید از این فروشگاه ها نبودم و چندین ماه با همون کتاب و همون شرکت کاراموزی گذشت تا اینکه تونستم یه صفحه با  اچ تی ام ال طراحی کنم و مدیر شرکت یه پکیج اموزشی طراحی وب به من هدیه کردن که فیلم های آموزشی به صورت آنلاین بود این فیلم ها دریچه ای از دنیای جدید رو به روی من باز کرد. بعد از دیدن این فیلم ها من اصول طراحی وب رو یاد گرفتم و بعد از گذشت یک سال همونجا استخدام شدم .اما اگر الان با این تجربیات کسی از من بپرسه چطور برنامه نویس شدی ؟؟ دانشگاه برم یانه ؟؟؟ اول بهش میگم میخوای چجور برنامه نویسی بشی ؟؟ آینده ی شغلیت رو چجوری میبینی ؟؟ اصلا راهت رو انتخاب کردی ؟؟ کار آزاد میخوای بکنی ؟ یا به قولی کارمند میخوای بشی ؟

قبل از تصمیم گرفتن در مورد دانشگاه رفتن یا نرفتن جواب این سوال ها رو بدین همیشه میشه وسط راه ، راهتون رو عوض کنین ولی این اولین انتخابه که تعیین میکنه بعد از اون چیکار کنین ( این جمله از خودم بودا )

اگر انتخاب شما کار آزاده باید بگم نیازی نیست که حتما به دانشگاه برین البته نمیگم که نرین دانشگاه ، اما در مقایسه با کار کارمندی در کار آزاد خیلی کمتر احتمال داره که تو برخورد با مشتریاتون احتیاجی به مدرک داشته باشین . تو کار آزاد مهم سابقه ی کار و نمونه کاره و اینکه اگر مشتری از شما بپرسه از پس این کار برمیای یا نه چطور جواب مشتری رو بدین من چندین سال کار آزاد کردم اما حتی یک بار هم پیش نیامد که مشتری از من مدرک تحصیلی بخواد اما همیشه از من نمونه کار خواستند .

دنیای کار کارمندی خیلی با کار آزاد فرق میکنه ، اونجا مزیت هایی مثل درآمد مستمر اما کم و بیمه دارین (به لطف دولت این مشکلات الان تو کار آزاد هم نیست و کار آزاد هم میتونن بیمه داشته باشن با در آمد بالا ) با این حال تو کار کارمندی و شرکتی معمولا آدم هایی از نسل قبل هستند که هنوز عمیقا اعتقاد دارند که برای یک شغل حرفه ای باید مدرکش رو هم داشته باشی .

در دنیای برنامه نویسان ، کسی که بهترین نمونه و بهترین سابقه ی کار و بهترین نرخ رو ارائه بده کار رو میگیره در بعضی شرکت ها آزاد یا دولتی بین دو برنامه نویس با کارهای هم سطح و مصاحبه های خوب عامل تعیین کننده معمولا اینه که کدومشون مدرک داره . باید بگم تا وقتی که این ساز و کار زیر و رو نشه همچنان مدرک دانشگاهی تو همین وزن و اعتبار میمونه .

سخن اخر :

حالا شما باید چیکار کنین ؟؟؟؟

تاریخ ارسال
13 آبان 1395
ارسال شده توسط
فرزانه نقش بندی
میزان بازدید
0 نفر بازدیدکننده
14 دیدگاه
فایلی جهت دانلود وجود ندارد !
مشخصات
حجم و فرمت :

14 دیدگاه ثبت شده

شما هم نظری بدهید
بهرام

سلام جای تاسف داره برای دانشگاه های کشور. من از هر برنامه نویسی پرسیدم همین حرف های نویسنده رو زد. من الان دانشجوی ترم ۳ کاردانی نرم افزارم فقط هدفم از رفتن به دانشگاه وقت خریدن بوده که سربازیم بیوفته عقب تر و بتونم برنامه نویسیم رو ارتقا بدم.

    مدیر- علی پردل

    درود
    متاسفانه وضعیت دانشگاه ها به سمت مدرک گرایی رفته و مهارت به دانشجوها یاد نمیدهند .
    دانشگاه یک خوبی دیگه داره که راه رو به شما نشون میده ولی خب تماما به تلاش خود فرد بستگی داره تا بتونه این مسیر رو ادامه بده.
    با تشکر از نظرتون

محسن آستانه

خیلی ممنون از وقتی که برای نوشتن این متن گذاشتید
مقاله مفیدی بود

    فرزانه نقش بندی

    سلام دوست عزیز
    ممنون از شما که وقت گذاشتین و این متن رو خوندین و این کامنت پر انرژی رو برای ما گذاشتین ما رو از نظرات خوبتون محروم نکنین!!
    موفق باشین دوست عزیز

مهدی

واقعا مفید بود

    مدیر- علی پردل

    درود
    ممنون نظر لطف شماست .
    با تشکر

alia_mehr

واقعا مقاله جالب و مفیدی بود
حقیقتش خود من به شخصه یکی از بدترین انتخاب های زندگیمو نه در دانشگاه بلکه در انتخاب رشته ریاضی تو دبیرستان میدونم کاش از اول کامپیوتر میخوندم اینطوری راحت تر دانشگاه قبول می شدم و کلی هندسه و حسابان و فیزیک و.. که هیچ ربطی به کامپیوتر ندارنو نمیخوندم و همچنین از اول مشخص میشد که قراره دانشگاه چه رتشه ای بخونم
من از اینکه دانشگاه رفتم کامپیوتر پشیمون نیستم هرچند مدرکش ممکنه به کارم نیاد اما خب چیزهایی رو ازش یاد گرفتم که شاید اگه این رشته رو نمیخوندم هرگز اون چیز ها رو یاد نمیگرفتم (یعنی دنبالش نمی رفتم که یاد بگیرم) چیزاهایی مثل ساز و کار یک سیستم عامل و کلا طرح کلی از کامپیوتر که تو ذهنم هست
ولی در کل با نویسنده کاملا موافقم که برای برنامه نویس شدن اصلا نیازی به دانشگاه رفتن نیست
در نهایت بازم از نویسنده و سایت فوق العاده لرن فایلز تشکر میکنم
موفق و پیروز باشید

    فرزانه نقش بندی

    سلام
    ممنون از نظرات خوبتون و خیلی خوشحالم که مطالب ما رو میخونید

سمانه

سپاس، مطالب ارزنده‌ای بود.

    فرزانه نقش بندی

    سلام دوست عزیز خوش حالم که مورد توجهتون قرار گرفت
    موفق و پیروز باشید

شهرام

ممنون از راهنمایی تون.

محمد

واقعا حیفه که این متن رو بخونی و به قول اقا محمد یه تشکر خشک و خالی هم نکنی…
متشکرم از راهنمایی هاتون..
دانش اموز سال سوم رشته ریاضی

محمد

حیف‌ام اومد که بعد از این راهنمایی ها در این نوشته های متوالی یه تشکر خشک و خالی نکنم…
من الان دانشجوی کارشناسی نرم افزار هستم و تازه چند وقتی هست که توسط خودم ودریچه اینترنت به فراگیری برنامه نویسی و هدفم پرداختم و این دست نوشته ها و دل مشغولی های نویسنده های سایت که بیشتر یه درس زندگی محسوب میشن خیلی خوب و موثره.!
مثل یه کتابی میمونه که فرد نویسنده تمام تجارب سال های زندگیش رو بصورت پاره پاره با مخاطب خواننده به اشتراک میذاره:)

    مدیر – سعید سلطانی

    سلام و درود
    خیلی خیلی خوشحالیم از اینکه مقالات مورد توجه شما دوست خوبم قرار گرفته
    ممنون از لطف بسیاری که به ما دارید
    براتون آروزی موفقیت روز افزون داریم
    پاینده باشید

توجه فرمایید:
نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.